|
|
|
|
Mieszko I (ok. 922-992). książe
polski od 960 roku, syn Siemomysła. Pierwszy historycznie udokumentowany władca Polski z dynastii Piastów.
Zjednoczył zimie plemion zachodniej Słowiańszczyzny, Wielkopolskę,
Kujawy, Zimię Łęczycką, Sierdzką, Mazowsze, Pomorze Gdańskie oraz część
Pomorza Zachdniego.W celu umocnienia tworzonej państwowości orzenił się
z księżniczką Czeską Dobrawą (ok. 965) i przyjął w 966
r. chrzest. Przez ten akt państwo Mieszka weszło w ówczesny europejski
system polityczny, nawiązane zostały stosunki z ówczesnymi potęgami -
z papiestwem i z cesarstwem. Po jej śmierci Mieszko poślubił Odę,
córkę margrabiego Dytrycha. Prowadził wojny z Marchią Wschodnią i z
Czechami. Umierając podzielił państwo między syna pierworodnego Bolesława
i synów urodzonych z małżeństwa z Odą. |
|
Mieszko I (c. 922-992), polish prince since 960 son of Siemomysł, the first historic ruler of Poland, founder of the Piast dynasty. He united western Slavonic tribes that leaved in Great Poland, Kujawy, Łęczyckie province, Sieradz Province, Masowia, Gdańsk maritime province and part of West maritime province. To consolidate his power in 965 he marred the Bohemian princess, Dobrava, and converted to Christianity in 966. As a result, the Polish state was brought into the European political system and established relations with the greatest powers of that period, the papacy and the empire. After Dobrava's death, Mieszko married Oda, the daughter of Margrave Dietrich. He conducted wars with the Eastern March and Bohemia. On his death, he divided his state among his first born, Boleslaus, and his sons by Oda. |
|
|
|
| Bolesław Chrobry (ok. 967-1025). Pierworodny syn Mieszka I i czeskiej księżniczki Dobrawy. Wielokrotnie wchodził w związki małżeńkie. W 984 poślubił córkę margrabiego Miśni Rydygarda, w 986 Węgierkę nie znaną z imienia, a w 990 Emmildę, córkę księcia Dobromira. Postępując w ten sposób pragnął zdobyć wpływy wśród sąsiadów Polski. Po śmierci ojca (w 992), wygnał z kraju jego drugą żonę Odę wraz z przyrodnim rodzeństwem i przywrócił jedność państwa. Myśląc o koronie królewskiej, rozwijał kontakty z papiestwem i cesarstwem. W 999 r. doprowadził do kanonizacji biskupa Wojciecha, zamordowanego przez Prusów w trakcie prac misyjnych, i spowodował utworzenie w 1000 r. pierwszej w młodym państwie metropolii (arcybiskupstwa). Jej siedzibą stała się stolica kraju - Gniezno. W tymże roku, w Gnieźnie, doszło do wizyty mającej wielkie znaczenie polityczne dla pozycji państwa Bolesława. Gościem był sam cesarz Otton III, podejmowany z wielką gościnnością i przepychem. W wojnach zarówno z zachodnimi, jak i ze wschodnimi sąsiadami uzyskał Bolesaw znaczne nabytki terytorialne. Na zachodzie Milsko i Łużyce. Na wschodzie Grody Czerwieńskie. Upragniona koronacja nastąpiła w ostatnim roku jego życia w 1025. |
|
Boleslaus the Brave (c. 967-1025), the first son of Mieszko I and the Bohemian princess Dobrava. He was married several times in 984 with daughter of Misnia, in 986 unknown Hungarian girl, and in 990 Emmildę daughter of prince Dobromir. With those marriages he tried to gain influence on Polish neighbors politics. After his father's death, he banished Mieszko's second wife Oda and her sons, and reunited the state. In his attempts at winning the royal crown for himself, he developed contacts with papacy and the empire. Thanks to his efforts, Bishop Adalbert, murdered by the pagan Prussians, was canonized in 999 and the first Polish metropolis (archbishopric) was established at Gniezno, the capital of the country, in 1000. The same year he welcomed in Gniezno the emperor Otto III, an event of considerable political importance. In the wars he fought in the west and the east, he extended his rule to Milsko and Lusatia along the Elbe and the group of strongholds called Grody Czerwienskie in Rus. He had himself crowned king of Poland in 1025, shortly before his death |
|
|
|
| Mieszko II (990-1034). Został królem z woli wielkiego ojca Bolesława Chrobrego, mimo że był młodszym synem. Ojciec także zarządził jego małżeństwo z Rychezą, siostrzenicą cesarza Ottona III w 1013 r. Bracia Mieszka, starszy Bezprym oraz młodszy Otton, nie pogodzili się z decyzją ojca, a w swej walce przeciwko Mieszkowi uzyskali poparcie koalicji niemiecko-ruskiej. Za jego panowania Czesi zajęli Morawy, Niemcy - Łużyce, Duńczycy - Pomorze, Rusini - Grody Czerwieńskie. Rycheza opuściła kraj potajemnie, zabierając do Niemiec insygnia królewskie. Niedawno zbudowane państwo znalazło się w stanie rozkładu. W 1033 r. Mieszko uznaje zwierzchnictwo cesarza i zrzeka się korony i tytułu królewskiego. Po śmierci Mieszka na ziemiach polskich wybuchła wojna domowa. Mieszko pozostawił syna Kazimierza i dwie córki. |
|
Mieszko II (990-1034) became king under the will of his father, Boleslaus the Brave, who also arranged his marriage to Richeza (Ryksa) of Lorraine, the emperor Otto III's niece, in 1013. His brothers, the elder Bezprym and the younger Otto, opposed the father's decision and in their struggle against Mieszko sought support of a German-Rus coalition. Under Mieszko II's rule, Bohemia captured Moravia, Germany occupied Lusatia, Denmark entered Pomerania, and Rus recovered Grody Czerwienskie. Richeza secretly left Poland, taking with her to Germany the royal insignia. The young Polish state was collapsing. In 1033, Mieszko recognized the suzerainty of the emperor and resigned from the crown and the royal title. His death was followed by a civil war. Mieszko had one son, Casimir, and two daughters. |
|
|
|
| Kazimierz I Odnowiciel, zwany także Mnichem, król polski, ur, 1016r., panował od 1034-1058r. Był synem Mieczysława II (Mieszka II) i Ryksy, księżniczki niemieckiej, w młodości oddany do niemieckiego klasztoru, przyjął śluby zakonne. Po śmierci ojca, podczas trwających w Polsce zamieszek i najazdu czeskiego, wezwany przez dostojników na tron polski i poparty przez cesarza, który nie zyczył sobie wzrostu potęgi czeskiej, przybył do Polski. Pokonawszy pogański bunt Mazowszan i Pomorzan, odzyskał także zajęty przez czechów Sląsk i podniósł podupadłą budowę państwa polskiego. Kroniki opowiadają o pokojowej pracy Kazimierza nad odrodzeniem polski, o szczególniejszej opiece jaką otaczał Kościół katolicki. |
|
Casimir the Restorer (1016-1058) failed to take full control of the country which had slipped towards anarchy after the death of Mieszko II, and in 1037 was exiled by the rebellious nobles. Soon after, Prince Bretislav of Bohemia invaded Poland, sacked Poznan and Gniezno, stole the relics of Adalbert, the patron saint of Poland, and then captured Silesia. In these dramatic circumstances, Casimir's return encountered no opposition from the local nobles, and the prince proceeded to reconstruct the state and restore its economy and civilization. He regained Silesia and incorporated Mazovia. Since Great Poland and its oldest towns, Poznan and Gniezno, were in ruins, he moved his capital to Krakow. |
