History of the icon of Our Lady of Ostrabrama according to the article by Rafal Rudnicki untitled “Madonna Kresow”

 Madonna without the Infant Jesus

     An unknown artist painted the icon of Our Lady of Ostrabrama in the years 1620-1630. This image of Our Lady, also called Mother of Mercy, is one of the rare portraits of Madonna without Infant Jesus. It is possible that this icon was only a fragment of larger picture. However, it is unknown whether it portrays Mary from the Annunciation with Her hands laid on Her womb embracing the newly conceived Child under Her Heart, or whether it shows a Sorrowful Mother from the scene of Crucifixion standing under the Cross with the wrung hands.

 In 1796, according to Polish religious tradition the painting was covered with a silver and gold-plated dress. Mary’s head was crowned with the sun with 42 sunbeams and twelve golden stars.  As a Queen, She is wearing two crowns with precious stones. Two little angels hold the crowns. In 1849 a characteristic ornament was added to the icon in the form of a silver crescent of the moon.

 According to the time honored custom the icon of Mother of Mercy was placed on the wall above one of the gates (called Miednicka Gate) leading to Vilnius. The icon was guarded by the shutters, which protected it from rain or snow. The first wooden chapel was built in 1671. After one of the fires the wooden chapel was rebuilt in brick. The present, late-classicistical architectural style the chapel received in 1830.

 In the seventeenth century the icon of Mother of Mercy was called miraculous. The Primate of Poland, August Hlond, performed the coronation ceremony of the icon on July 2, 1927. Many Church leaders and government officials participated in this ceremony, including 28 bishops, 500 priests, the President of Poland Ignacy Moscicki, and Marshal Josef Pilsudski.

(The above is a part of an article by Rafal Rudnicki "Madonna Kresow")

Madonna bez Dzieciątka

      Obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej został namalowany przez nieznanego autora w latach 1620-1630. Wizerunek Matki Bożej Miłosierdzia to rzadko spotykana Madonna bez Dzieciątka. Przypuszcza się więc, że obraz jest fragmentem większej całości. Nie wiadomo jednak, czy jest to Maryja ze Zwiastowania rękoma przyciskająca Dzieciątko pod sercem, czy z Ukrzyżowania jako stojącą pod krzyżem.

     W 1796 roku, zgodnie z powszechnym obyczajem w Rzeczypospolitej, obraz został ozdobiony srebrną, pozłacaną sukienką. Całość dopełnia kolisty nimb z promieniami i gwiazdami oraz dwie korony. Górną podtrzymują dwa aniołki, dolną zdobi biżuteria. Od 1849 roku charakterystyczną ozdobę obrazu stanowi sierp srebrnego półksiężyca.

     Zwyczajem dawnych czasów obraz Matki Bożej Miłosierdzia początkowo był umieszczony wprost na murze, nad jedną z bram prowadzących do Wilna (brama Miednicka). Był on zamykany okiennicami, które chroniły go od deszczu i śniegu. Pierwsza drewniana kaplica została zbudowana w 1671 roku. Po jednym z pożarów została ona odbudowana już jako murowana. Obecną, późnoklasycystyczną formę otrzymała ona w 1830 roku.

     W XVII wieku obraz Matki Bożej Miłosierdzia nazwany został cudownym. Uroczystej koronacji ostrobramskiego wizerunku dokonano 2 lipca 1927 roku. Wzięło w niej udział 28 biskupów z prymasem Augustem Hlondem na czele, około 500 kapłanów, prezydent Polski, Ignacy Mościcki i Marszałek Józef Piłsudski.

(jest to fragment artykułu Rafała Rudnickiego zatytułowanego "Madonna Kresów").

Powrót